Helena Casanova en Jesus Hernandez werden beiden in 1967 geboren in Madrid. Aan de architectuurschool in die stad voltooiden ze in de tweede helft van de jaren negentig hun opleidingen in de richtingen architectuur (Helena) en architectuur, stedebouw en landschapsarchitectuur (Jesus). Kort voor en na 2000 werkten ze onafhankelijk van elkaar bij architectenbureaus in Rotterdam: Neutelings Riedijk, Claus en Kaan, en West 8. In 2001 wonnen ze met een gezamenlijke inzending Europan en richtten ze in Rotterdam hun bureau Casanova + Hernandez op. In de zomer van 2011 won het bureau een prijsvraag voor een keramiekmuseum met omliggend park in de Chinese stad Jinzhou. In uitvoering zijn onder meer een woongebouw met zorgvoorzieningen in Groningen en wooncomplexen in Beekbergen en Blaricum. Een prijswinnend ontwerp voor een honderd meter hoge woontoren in het centrum van Rotterdam wordt nader uitgewerkt. Casanova + Hernandez zijn naast hun praktijk werkzaam in het Nederlandse architectuuronderwijs. Werk van het bureau is gepubliceerd in tijdschriften en dagbladen in binnen- en buitenland. Zie ook de website van Casanova + Hernandez.

De voertaal is Nederlands.

Laurent Ney (Thionville, Frankrijk 1964) werd in Luik en Aken opgeleid tot bouwkundig ingenieur. Na een periode te hebben gewerkt in loondienst, richtte hij in 1998 te Brussel Ney + Partners op. Dit tegenwoordig ongeveer vijftig man sterke bureau opereert vanuit de overtuiging dat ingenieurskunst alleen kan ontstaan door kennis van constructie, architectuur en context actief te integreren. De constructie is bij het tot stand brengen van deze synthese de leidraad; krachten worden gebruikt als de grondstof waarmee de ingenieur zijn structuur als een sculptuur tot stand brengt. De passerelles, bruggen en luifels die het bureau ontwikkelt zijn de meest uitgesproken toonbeelden van deze opvatting. Het bureau sleepte er een groot aantal ontwerpprijzen mee in de wacht.
Ney + Partners ontwierpen de overkapping van het recent heropende Scheepvaartmuseum. In uitvoering zijn onder meer een brug over de Waal bij Nijmegen en een brug naar het IJ-Dock bij het Westerdokseiland in Amsterdam.

In de inleiding van zijn lezing - die naar eigen zeggen ‘vooral over vorm’ ging - zette Ney in algemene termen uiteen hoe hij zijn rol opvat: ‘Ik ben geen architect, misschien een ingenieur en zeker wél een ontwerper’. In die niet zeer vastomlijnde hoedanigheid verklaarde hij te streven naar ingenieurswerk met een duidelijke kwaliteit, voortkomend uit onder meer symboolwaarde, een verband met de plaatselijke natuur, ‘verstaanbaarheid’ of ‘evidentie van het bouwen in het werk zelf’ en ‘fierheid van het vakmanschap’. Ook herinnerde hij het publiek aan het inzicht dat een goed ontwerp niet noodzakelijk het resultaat hoeft te zijn van een doelbewust ontwerpproces. Deze laatste boodschap werd verhelderd met de projectie van een beeld waarop verschillende mattenkloppers waren te zien.
Na deze inleiding volgde de presentatie van zeven eigen werken: één luifel, een vijftal bruggen en passerelles, en natuurlijk de overkapping van het Scheepvaartmuseum. Verschillende keren werd hierin duidelijk dat Ney, onder meer door goede beheersing van statica en mechanica, aan de omgang met beperkingen de gedaante kan verlenen van een spel. Een toverwoord in dit verband was ‘optimalisatie’, een proces dat, losgelaten op een willekeurig voorontwerp, steevast leidde tot slankere, sierlijker en meer sprekende vormen. Onderweg bleek er ook zoiets te bestaan als ‘streekeigen beton’, door Ney + Partners toegepast in een bruggehoofd in het Belgische Riemst, net over de grens bij Maastricht.
In reactie op een vraag uit het publiek werd duidelijk dat Neys lezing doelbewust niet representatief was voor de bulk van het werk dat zijn bureau verricht. Tweederde van wat Ney + Partners doen, heeft betrekking op woningontwerpen van derden, waarin het ingenieursbureau zich zeer bescheiden opstelt - heel anders dan bij het door Ney in de Brakke Grond getoonde boeiende auteurswerk. (ARCAM, november 2011)

De komende jaren geeft de gemeente Amsterdam honderden zelfbouwkavels uit. De aftrap vindt plaats tijdens de Zelfbouwmarkt op 29 en 30 oktober van 2011, waar de eerste kavels worden aangeboden. In aanloop naar de zelfbouwmanifestatie organiseerden ARCAM en Team Zelfbouw op maandag 24 oktober een lezing bij ARCAM door architect Michael Lafond, Lafond is een Amerikaans-Duitse deskundige op het gebied van duurzaamheid en zelfbouw. In de lezing vertelde hij over zijn ervaringen met zelfbouw in Berlijn.

Lafond werd in Washington en Berlijn opgeleid tot stedebouwkundige. Sinds 1999 heeft hij vooral in Berlijn veel kennis en ervaring opgedaan met duurzame ontwikkeling en zelfbouw, onder meer werkend vanuit het door hem geleide Institut fuer kreative Nachhaltigkeit, of wel 'id22'. De non-profit organisatie id22 ondersteunt de duurzame stedelijke ontwikkeling en innovatieve huisvesting door middel van het organiseren van allerlei activiteiten, bijeenkomsten, evenementen en excursies. Bovendien adviseert en informeert id22 op het gebied van collectief opdrachtgeverschap. Uit de koker van Lafond komen onder meer de initiatieven WOHNPORTAL.berlin , een internet platform waar aanbod en vraag rondom het thema 'gezamenlijke woningbouw' samenkomen, en Experiment City Europe, een Europese kennisplatform m.b,t collectieve bouw.

Eric Frijters en Olv Klijn studeerden respectievelijk in 2002 en 2001 af aan de architectuurfaculteit van de TU Eindhoven, beiden cum laude. Al in hun studententijd schreven ze bijdragen voor diverse architectuurvakbladen. Na Eindhoven raakten ze betrokken bij vakgerelateerd onderzoek en werkten ze bij verschillende architectenbureaus. In 2007 richtten ze FABRIC op, een ‘kennisintensieve ontwerppraktijk’ die sindsdien een grote stroom ‘FABRICations’ heeft voortgebracht - vaak uitkomsten van ontwerpend onderzoek, die gestalte krijgen als een boek, tentoonstelling, projectvoorstel of gebouw. Het gaat dan bijvoorbeeld om een ontwerp voor een collectief woongebouw in antwoord op ‘nieuwe clanvorming’, of een heroverweging van de wolkenkrabber, op zoek naar duurzame low tech hoogbouw.
FABRIC was in 2010 betrokken bij het onderzoekslab ‘Nederland wordt anders’ van het Atelier Rijkbouwmeester en won in datzelfde jaar de Prix de Rome voor Architectuur, die de toekomst van het August Allebéplein in Amsterdam Nieuw-West tot thema had. Het bureau is onlangs uitgenodigd om deel te nemen aan een brainstorm over de toekomst van BrabantStad, en doet in opdracht van de Provincie Noord-Holland onderzoek naar de ruimtelijke kenmerken van de kustplaatsen Wijk aan Zee, Petten, Den Helder en Zandvoort.
Zie voor meer informatie over het bureau: www.fabrications.nl

Eric-Jan Pleijster, Cees van der Veeken en Peter Veenstra studeerden in 2003 en 2005 (Veenstra) aan de universiteit van Wageningen af als landschapsarchitecten. In 2006 richtten zij samen hun in Rotterdam gevestigde bureau LOLA landscape architects op, dat naar eigen zeggen ‘progressieve landschapsarchitectuur’ voorstaat. Met rake ideeën en ingrepen, gebaseerd op een combinatie van onderzoek en ontwerp, wil LOLA (LOst LAndscapes) vergeten of vervallen landschappen nieuw leven inblazen. LOLA laat zich daarbij leiden door een optimistische en conceptuele benadering en een fascinatie voor nieuwe ruimtelijke fenomenen.
Sinds de oprichting in 2006 heeft het bureau gewerkt aan projecten in binnensteden, stadsranden en buitengebieden. In het voorjaar van 2011 publiceerde LOLA een Stadsrandenatlas van de Zuidvleugel. De bouw van Wilgenwende, een nieuwe woonwijk in Dordrecht waarvoor het bureau de openbare ruimte en een park ontwierp, is in uitvoering. In juli van dit jaar verleende de gemeente Haarlemmermeer aan LOLA de opdracht een masterplan te maken voor de Spaarnwoudertocht, een elf kilometer lange strook tussen het Amsterdamse Bos en Spaarnwoude. Het bureau won meerdere ontwerpprijzen, waaronder Europan Portugal, de Delta Water Award en de Eo Wijersprijsvraag.

Op vrijdagmiddag 22 juli gaf Florian Idenburg (SO-IL) in het kader van het uitwisselingsproject 'Glimpses' een lezing in het ARCAM-gebouw.

Samen met zijn partner Jing Liu runt Idenburg sinds 2008 het architectenbureau SO-IL in Brooklyn, New York. Het duo heeft opdrachten in China, Europa en Japan en ziet de studio in New York als een creatieve katalysator betrokken bij alle schalen en stadia van het architectonisch proces.
Idenburg is geboren in Nederland en studeerde Architectuur aan de TU Delft. Van 2000 tot 2007 was Idenburg werkzaam bij het Japanse SANAA waar hij verantwoordelijk was voor projecten als het Stadstheater in Almere en het New Museum for Contemporary Art in New York. Idenburg is tevens Adjunct Assistant Professor op Columbia University en Design Critic op Harvard University. In 2010 won hij de Charlotte Köhler Prijs, een aanmoedigingsprijs voor jonge kunstenaars van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Werk van SO-IL is o.a. tentoongesteld in het Guggenheim Museum, MoMA, LA Forum, het Benaki Museum, Athene en het Centrum voor Architectuur in New York.

De bijdrage van SO-IL aan de expositie Glimpses bij ARCAM bestaat uit een visie op het thema 'Werken' (Making) in de duurzame stad van de toekomst. Het bureau ontwierp een markt voor de uitwisseling en recycling van waardevolle materialen. Met deze visie stelt het bureau de schaarste van edele metalen en andere hi-techmiddelen aan de orde en brengt recycling naar de 'next level'. Zie voor meer informatie ook de Blog over Glimpses.

Locatie: ARCAM, Prins Hendrikkade 600

Op donderdagavond 14 juli gaf Alex van de Beld in het kader van het project 'Glimpses' over de duurzame toekomst van de stad, een lezing over zijn visie op duurzaam bouwen.

Alex van de Beld is oprichter van het architectenbureau Onix dat hij samen met Haiko Meijer runt. Het bureau bestaat uit vestigingen in Groningen en Helsingborg (Zweden). Onix staat bekend om de onderzoekende en innovatieve manier van werken en de toepassing van duurzame materialen onder de noemer 'Low Tech'. In de loop der jaren heeft het bureau veel kennis van hout en houtsystemen opgebouwd: Onlangs werd van de hand van Onix ( i.s.m. Achterbosch) een indrukwekkende tweede houten brug opgeleverd over de rijksweg A7 bij Sneek, waarmee het de Houtinnovatieprijs 2010 won.
In april sprak Van de Beld tijdens de Capita Selecta reeks 'The Hand of the Maker' van de Academie van Bouwkunst Amsterdam over materiaalgebruik in het werk van Onix.
Dit jaar mag Onix zich 'Architect van het Jaar' noemen, waarbij de jury Onix roemde om zowel de innovatiekracht en het vakmanschap alsook de betoonde verantwoordelijkheid voor de maatschappij.
Tijdens zijn lezing bij ARCAM zal hij zijn visie op 'sociale duurzaamheid' toelichten, dit zal hij doen aan de hand van o.a. projecten als het wooncomplex Hart Staalmanplein, Amsterdam (genomineerd voor de Amsterdamse Architectuur Prijs 2011), de Verkeersbruggen over de A7 bij Sneek en een aantal Scandinavische projecten. In de visie van Onix kan de mens vanuit een grotere gevoeligheid voor zijn natuurlijke habitat, zijn directe omgeving naar z'n hand zetten. Daarmee is ' De naturende stad' een duurzame stad.

Vrijdagmiddag gaf Bjarne Mastenbroek (SeARCH) in het kader van het project 'Glimpses' een lezing bij ARCAM over het thema 'Real Sustainability'.

Bjarne Mastenbroek (SeARCH) won onlangs de Amsterdamse Architectuurprijs 2011 met de Synagoge voor de Liberaaal Joodse Gemeenschap in Amsterdam Zuid en heeft een aantal interessante projecten opgeleverd waaronder Villa Vals (i.s.m. Christian Mueller), een conferentiecentrum in Kopenhagen en een museum in Enschede. De bureaufilosofie wordt gekenmerkt door een integrale benadering van architectuur stedebouw en landschap. Tijdens zijn lezing ging Mastenbroek in op huidige trends, internationalisering, de architectenpraktijk en de rol van de architect in het bouwproces.
ARCAM vroeg hem zijn recente werk toe te lichten en net als hij onlangs voor ARCAM in het kader van het uitwisselingsproject 'Glimpses' in New York deed, zijn verhaal te vertellen in het licht van 'Real Sustainability'.

Locatie: ARCAM

Het spiksplinternieuwe Mint Hotel Amsterdam op het Oosterdokseiland is ontworpen door een in Nederland nog vrij onbekende architect: Rab Bennetts van Bennetts Associates. Hij gaf bij ARCAM een lezing over zijn werk en het hotel in het bijzonder dat met 550 slaapkamers een van de grootste hotels in Amsterdam is. Aansluitend was er een excursie naar het Mint Hotel waar de gasten onder het genot van een drankje rond konden kijken.

Rab Bennetts richtte in 1987 samen met zijn partner Denise Bennetts Bennetts Associates op. Het bureau verwierf in Groot-Brittannië al gauw grote bekendheid met een variëteit aan projecten die gekenmerkt worden door een bijzondere aandacht voor duurzaamheid. Recentelijk is de transformatie van het Royal Shakespeare Theatre in Stratford-upon-Avon voltooid evenals het Mint Hotel in Londen en - als eerste project over de grens - het Mint Hotel Amsterdam, dit laatste in samenwerking met BDG Architecten en ARCADIS.

Zie ook:
www.bennettsassociates.com en
www.minthotel.com/our-hotels/amsterdam.

Anne Holtrop (1977) studeerde in 2005 cum laude af aan de Academie van Bouwkunst Amsterdam. Hij werkte bij Claus and Kaan en CASE en richtte in 2005 zijn eigen bureau op.
In 2008 won hij de Charlotte Köhler Prijs voor Architectuur. Als artist in residence verbleef hij in 2009 in Tokyo en in dit jaar in Seoul. Anne Holtrop geeft lezingen, publiceert met regelmaat in bladen zoals Oase en heeft op talloze plekken zijn werk geëxposeerd. Anne Holtrop profileert zich behalve als architect ook als conceptueel, architectonisch denker. Zijn werk bestaat voor een groot deel uit tijdelijke bouwwerken en levensgrote modellen en lijkt zich daarmee te bewegen op de grens van kunst en architectuur. Voorbeelden zijn Trail House (2009), en Floating Gardens (2009), Temporary Museum (2010). Zie ook: www.anneholtrop.nl.

Nanne de Ru (1976) studeerde architectuur aan de Hogeschool van Amsterdam en ontving in 2002 zijn 'Master of Excellence in Architecture' aan het Berlage Instituut in Rotterdam. Daarvoor werkte hij bij One Architecture en als onderzoeker en ontwerper voor het bureau AMO/OMA van Rem Koolhaas. In 2005 richtte hij, samen met Charles Bessard (Frankrijk, 1970), Powerhouse Company op, een bureau dat actief is op het terrein van architectuur, stedebouw en onderzoek, met vestigingen in Rotterdam en Kopenhagen. De Ru doet veel onderzoek, publiceert regelmatig en geeft les in binnen- en buitenland. Het bureau won in 2008 de AM NAi-prijs en de Dutch Design Award voor Villa 1 en in 2009 de Europe 40 Under 40 Award, een prijs voor talentvolle jonge architecten. Onlangs werd bekend dat Nanne de Ru de Rotterdam-Maaskantprijs voor Jonge Architecten heeft gewonnen, reden voor ARCAM om hem uit te nodigen voor een lezing. De Ru lichtte diverse projecten toe waarbij terugkerende aandachtspunten de context, het samenwerken met andere bureaus en aandacht voor design en detail waren. De spreker van juni, Anne Holtrop, vroeg zich af of architectuur slechts datgene is wat wordt gerealiseerd en wat dan precies realiteit is.
Zie ook: powerhouse-company.com.

Citaat uit het juryrapport van de Jonge Maaskantprijs:
‘De jury is zeer onder de indruk van zijn rijke, evenwichtige en op een brede architectuuropvatting gestoelde ontwerpproductie. Hij blijkt in staat deze brede vakopvatting te combineren met een expliciete en overtuigende ontwerp- en zeggingskracht op de verschillende deelterreinen waarop hij zich begeeft. De Ru heeft daarin een voor zijn leeftijd onwaarschijnlijke balans gevonden tussen het brede perspectief en de focus. Hiermee is hij een voorbeeld en inspiratiebron voor zijn generatiegenoten.’

Marijn Schenk werkt sinds de oprichting van het bureau bij Next Architects. Medeoprichters zijn Bart Reuser, Michel Schreinemachers en John van de Water; allen opgeleid aan de TU Delft. Next is een ontwerpbureau dat zich met alle lagen van het ruimtelijk en architectonisch ontwerpen bezighoudt en de grenzen van haar eigen discipline graag opzoekt en overlappen met andere disciplines opzoekt. Deze onderzoekende houding heeft geresulteerd in een zeer diverse reeks projecten, variërend van designobjecten tot en met stedenbouwkundige plannen. Zie www.nextarchitects.nl.

Vanaf maart is ARCAM gestart met een nieuwe reeks architectuurlezingen in de Brakke Grond. Nog steeds met architecten die zichzelf op het podium van het meest intieme theater van Amsterdam diepgaand mogen profileren, maar nu volgens een nieuwe formule. Steeds nodigt ARCAM een spreker uit die een avond lang vertelt over zijn of haar fascinaties, inspiratiebronnen, liefde voor het vak en positie in deze tijd. Vervolgens reikt deze spreker een tweede spreker aan in wie hij toekomst ziet en verzorgt bij deze lezing een kort intro. Zo ontstaan koppels die na afloop van de tweede lezing elkanders werk beter hebben leren kennen en in gesprek met elkaar en met de zaal kunnen filosoferen over wat ze aan elkaar hebben (gehad) en wat ze van elkaar kunnen leren. De eerste lezingen worden verzorgd door Rudy Uytenhaak (15 maart) en Marijn Schenk van NEXT Architects (12 april).

Rudy Uytenhaak (1949) richtte in 1980 zijn bureau op. Hij studeerde architectuur en stedebouw aan de TU in Eindhoven. Hij was hoogleraar stedebouwkundig ontwerpen aan de TU Eindhoven en later hoogleraar architectonisch ontwerpen aan de TU Delft en publiceerde in 2008 “steden vol ruimte”. Hij won onder meer de betonprijs (1991), de Wibautprijs (1993), de architectuurprijs Apeldoorn (1995), de Zuiderkerkprijs (1999) ,de themaprijs Duurzaamheid voor de Architect van het jaar (2007) en de titel Architect van het jaar 2008. Tijdens zijn lezing zal Uytenhaak onder meer ingaan op zijn ontwerpen voor de universiteiten van Groningen en Amsterdam, de Nederlandse Kanselarij in Amman en het nieuwe stadskantoor in Den Haag. Zie ook www.uytenhaak.nl.

Freek Persyn leidt samen met Johan Anrys en Peter Swinnen het Brusselse bureau 51N4E dat zich richt op architectuur, stedebouw, design en ruimtelijke analyse. 51N4E werd in 1998 opgericht en verwierf internationaal bekendheid met een indrukwekkend groot aantal projecten waaronder de vernieuwing van het Brugse Groeningemuseum, de verbouwing van de Mechelse brouwerij Lamot tot een cultuurcentrum, de reconversie van de C-Mine site in Genk en een reusachtig stadsplein en de TID woontoren in Tirana. In 2004 ontving 51N4E de prestigieuze Rotterdam Maaskantprijs voor Jonge Architecten. Sinds 2007 heeft het bureau ook een vestiging in Tirana. Zie: www.51n4e.com. Zie een documentaire-fragment over het bureau op Canvas.

Bureau B+B bestaat sinds 1977 en richt zich met een multidisciplinair team op landschap, stedenbouw, openbare ruimte en architectuur. Onder leiding van de oprichters Riek Bakker en Ank Bleeker werd een internationaal toonaangevend bureau ontwikkeld waar ontwerpers als Adriaan Geuze en Michael van Gessel hun carrière begonnen. Inmiddels wordt het bureau geleid door een zeskoppig directieteam waartoe Saline Verhoeven behoort. Onlangs won B+B de prijsvraag voor het schiereiland Cruquius in Amsterdam met een plan dat volgens de jury ‘op een geheel nieuwe manier stedenbouwkundig ontwerp combineert met strategie, robuuste processen en eenvoudige instrumenten’. Saline Verhoeven, verantwoordelijk voor dit plan, lichtte tijdens haar lezing op 18 januari dit plan toe. Dat dit gebied de komende jaren zal transformeren staat buiten kijf. Maar in plaats van een harde overgang van oude naar nieuwe situatie stelt B+B voor om de 'tussentijd' te benutten om de openbare ruimte alvast op orde te brengen en tegelijkertijd de huidige kwaliteiten, zoals het spannende, robuuste karakter, te versterken. Verhoeven ging ook in op de werkwijze van het bureau dat formeel een stichting is met als idealistisch doel de bevordering van het vakgebied. Juist door de ontwerpers veel individuele vrijheid te geven heerst in het bureau een sterk gevoel van collectiviteit.

Zie: www.bplusb.nl.