Andaz hotel


 
Prinsengracht 587
Amsterdam
R.F.L. Nord, Architectenbureau Gerard de Klerk / interieur: Marcel Wanders
Gemeente Amsterdam (1977), Aedes Vastgoed / Hyatt (2012)
2012
Commercieel, Leisure
 

Tot 2007 kwamen de bewoners van Amsterdam jarenlang naar Prinsengracht 587 om te lezen, te relaxen, of om zich een beetje in de stad te verdiepen. Dit was namelijk de plek waar 30 jaar lang de Openbare Bibliotheek Amsterdam gevestigd was. Een plek waar voordien twee grote eind negentiende-eeuwse industriepanden stonden. In 1974 ontwierp R.F.L. Nord van het architectenbureau van Gerard de Klerk een gebouw waarvoor deze oude panden moesten wijken. Door de grote ruimte die de oude panden achterlieten kent het gebouw van Nord qua afmetingen zijn gelijke en zou het uit de toon kunnen springen in het verder fijnmazige bouwblok. Dit is echter niet het geval. Sterker nog, het gebouw voegt zich prima in de gevelwand van dit deel van de Keizersgracht. Bovendien is de verticale geleding van de gevel geheel in lijn met het karakter van de omringende veelal zeventiende-eeuwse gebouwen. De gevel is in vier delen opgedeeld door middel van drie terugspringende verticale glasstroken en leggen daardoor een link met de vele steegjes die dit deel van de Prinsengracht rijk is. Omdat het gebouw uit afwisselend zes en vijf bouwlagen bestaat heeft het een verspringend silhouet en refereert het aan de oorspronkelijke bebouwing van de gracht. Het gebouw had bij het ontwerp nog geen bestemming en is om die reden vanuit een multifunctionele gedachte ontworpen en is de plattegrond vrij indeelbaar. Het pand werd middels een tuin en een gang verbonden met het achterliggende gebouw aan de Keizersgracht 440.

In 2007 verhuisde de Openbare Bibliotheek Amsterdam naar een nieuw onderkomen op het Oosterdok en werd lege pand gekocht door Aedes Vastgoed met de plannen er samen met de hotelketen Hyatt een hotel van te maken. Deze maand nog wordt hier het eerste Andaz hotel (Andaz is Hindi voor persoonlijke stijl) op het Europese vasteland geopend.

Het stadsgezicht van de grachtengordel is beschermd, dus aan de gevel werd niks structureels veranderd. Het interieur echter, is volledig op de schop gegaan. Waar een paar jaar geleden nog boeken tot aan het plafond stonden zijn nu 122 kamers, een restaurant en een binnenplaats aangelegd. Het brein achter de inrichting is Marcel Wanders, die voor dit hotel voor een oud-Hollands thema koos: in heel het gebouw komt een eigentijdse variant van Delfts blauw terug. Overal zijn typisch Hollandse of Amsterdamse zaken zoals Sinterklaas, appeltjes van Oranje, Michiel de Ruyter en tulpen, en dergelijke te zien. Zelfs Johan Cruijff of de metrolijn 53 worden niet overgeslagen. Zo is bij de centrale lobby een grote wallpaper te zien die aan de hand van dit Delfts blauwe thema de Amsterdamse geschiedenis uit de doeken doet.

Deze lobby vormt nu de kern van het gebouw. Hier omheen zijn het restaurant Blue Spoon, de lounge en de bar gegroepeerd. Alles in een open ruimte zodat het één grote ontmoetingsplek wordt waar de hotelgasten te allen tijden met elkaar in contact gebracht worden. Van een conventionele balie wordt afgezien. In plaats daarvan lopen er hosts met iPads rond die je altijd en overal kunnen inchecken. Op de vloer van de lobby ligt een groot tapijt, eigenlijk een grote wereldkaart die een link legt met de Hollandse zeereizen. De ruimte erboven is middels verschillende lichtgevende bollen en ellipsen als een soort universum vormgegeven. Dit zorgt niet alleen voor verlichting, maar symboliseert ook het oudste hulpmiddel met betrekking tot navigeren.

Het hotel herbergt 122 kamers, waarvan 5 suites. De meeste kamers hebben zicht op de gracht, maar enkele kamers zijn middels grote doorkijkspiegels gescheiden van de centrale lobby. Voor nieuwsgierige blikken uit de lobby hoeft niemand bang te zijn. Vanuit de kamers kijk je door de spiegels heen, alsof het normaal glas zou zijn, maar andersom zie je echter alleen maar spiegelbeeld. De privacy is dus gewaarborgd. De kasten en tafels op de kamers zijn zo vormgegeven dat ze aan boeken en hiermee aan de vorige functie van het gebouw refereren. Wasbak en spiegel staan midden in de ruimte, maar de douche en de WC zijn wel afsluitbare ruimtes. De WC’s op de kamers zijn wellicht het absolute hoogtepunt van het hotel. Alle wanden hiervan zijn ook in de Delfts blauwe stijl weergegeven. Zo zijn bijvoorbeeld de Westertoren te zien, een tienguldenbiljet, amsterdammertjes en het Red light district. Ook zijn er stukjes tekst over de stad en pagina’s van boeken die hier voorheen gelezen afgedrukt. Bezoekers komen dus nog steeds naar Prinsengracht 587 om te lezen, te relaxen of om zich een beetje in de stad te verdiepen. (Arcam, Ruud Jacobs)