Chemiegebouw UvA


 
Nieuwe Achtergracht 127
Weesperbuurt/Plantage
Amsterdam
Norbert Gawronski
Universiteit van Amsterdam
Hilde de Haan & Ids Haagsma, Al de gebouwen van de Universiteit van Amsterdam, Haarlem 2000, p.120-123, p.126-127, p.131-132.
1978
Onderwijs
 

Flatgebouw voor de chemische faculteit van de UvA

In 1957 ontwierp achitect Norbert Gawronksi in opdracht van de Universiteit van Amsterdam een masterplan voor de ontwikkeling van het gehele Roeterseiland. Dit masterplan stuurde aan op bebouwing van het gebied met middelhoge gebouwen. Maar door de enorme toename van het aantal studenten bleek deze stedenbouwkundige opzet al spoedig achterhaald. De enige oplossing die Gawronski voor het gerezen probleem geschikt achtte, was vergroting van schaal. Een nieuw plan uit 1963 omvatte daarom de bouw van twee zeer grote, aan elkaar geschakelde gebouwen.

Het ‘chemiegebouw’ was na de ‘mathematentoren’ het tweede gebouw uit dit plan dat werd gerealiseerd. Het wordt ook wel gezien als de lange, hoge ruggengraat van het Roeterseiland. Gawronski koos voor toepassing van een glasgevel, maar hij bracht daarin door middel van getint glas ter hoogte van de vloeren horizontale geledingen aan. Horizontale accenten zijn ook aangebracht als markering van de onder- en bovenkant van de gevel.

Het grote, langwerpige gebouw rust ten dele op vrijstaande kolommen, waardoor het als een brug over de Nieuwe Achtergracht doorloopt. Het chemiegebouw is onvoltooid gebleven omdat het oorspronkelijke plan van Gawronski, met daarin een uitbreiding haaks op het gebouw, onder druk van protesten van buurtbewoners niet werd uitgevoerd. (ARCAM/JR)