De Oliphant


 
Haaksbergweg
Amstel III/Bullewijk
Amsterdam
Hans van Egmond
G&S Vastgoed BV
Egbert Koster en Theo van Oeffelt (red.), Hoogbouw in Nederland 1990-2000, Rotterdam/Den Haag, NAi Publishers/Stichting Hoogbouw, 1997.
1992
Kantoren

Kantoortoren met postmoderne stijlkenmerken

Een van de eerste schaamteloos postmoderne kantoorgebouwen in het werkgebied Amstel III, dat rond het stadion Amsterdam ArenA werd ontwikkeld, was kantoorgebouw De Oliphant. De plattegrond van de 65 meter hoge toren heeft de vorm van een ster; de kern van het gebouw bevat de liften, het trappenhuis en sanitaire voorzieningen. Inmiddels zijn in de naaste omgeving torens verrezen die het gebouw in schaal en hoogte ver overstijgen.

Door de gebruikte materialen – rood graniet met groen glas – doet het gebouw denken aan Amerikaanse kantoorgebouwen. Ook de stijl waarin het gebouwd is, het postmodernisme, vond vooral navolging in de Verenigde Staten. Postmoderne architectuur verwijst, met gebruikmaking van moderne materialen, naar klassieke architectuur. In zijn architectonische opbouw laat het gebouw de klassieke indeling in sokkel, middendeel en bekroning zien. De sokkel bevat de ingangspartij, die tussen twee kantoorvleugels ligt. Het middendeel heeft vreemd verspringende verticale banen graniet tussen de ramen. De top van het gebouw wordt gevormd door een iets inspringende kantoorverdieping, waarboven een v-vormig dak uitkraagt. Deze wijze van beĆ«indiging verwijst naar de klassieke kroonlijst.

Het programma – kantoren en parkeren – wijkt in niets af van de meeste andere gebouwen in de omgeving, en van de Amerikaanse voorbeelden. Het enige aspect waarin geen poging is gedaan tot emulatie van een Amerikaans voorbeeld, is de wat verlopen landscaping rondom het gebouw. (ARCAM/JEA)