Nederlands Instituut voor Mediakunst


 
Keizersgracht 264
Grachtengordel
Amsterdam
1876
Cultuur, Leisure, Onderwijs
 

Het Nederlands Instituut voor Mediakunst is gevestigd in een negentiende eeuws, neoclassicistisch pand aan de Keizersgracht. Het is gebouwd volgens klassieke ordenboeken die de indeling van het gebouw en de gevel hebben bepaald aan de hand van klassieke geschriften over verhoudingen.

De gepleisterde lijstgevel is gebouwd volgens de kolossale orde, daarbij worden de eerste en tweede verdieping verbonden door de pilasters die zich uitstrekken over de twee verdiepingen. Anders dan de meeste grachtenpanden is de ingang altijd op straatniveau geweest en hoef je niet eerst een trappetje op naar de bel-etage.

Ondanks dat het pand is gebouwd als woonhuis werd het al vanaf 1879 gebruikt als gebouw voor de gemeentelijke middelbare meisjesschool. Sinds 1936 is het gebouw gebruikt door het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, dat het gebouw ingrijpend verbouwde voor het herbergen van hun archieven. In de jaren ’70 en ’80 werd het pand gebruikt door de Vereniging Theateropleiding.

Sinds 1997 wordt het pand gebruikt door het Nederlands Instituut voor Mediakunst, dat is ontstaan uit een fusie tussen Time Based Arts en Montevideo. De laatste was een internationaal succesvolle galerie die was gespecialiseerd in videokunst van kunstenaars als Bill Viola. In 1994 was een fusie echter noodzakelijk vanwege conserveringsproblemen met videobanden waarna zij samen in het pand Keizersgracht 264 hun nieuwe onderkomen vonden.
(ARCAM/TB)