NH Schiller


 
Rembrandtplein 26
Centrum
Amsterdam
M.J.E. Lippits & N.H.W. Scholte
Tram 4, 9, 14 (halte Rembrandtplein)
Marlies Buurman & Flora van Gaalen, Room Service, Amsterdam 2007, p.38-39.
1912
Leisure
 

In de sfeer van Louis Davids

George Schiller kocht in 1892 het café Du Parc aan het Rembrandtplein. Het plein was in die tijd al een beroemd uitgaanscentrum met de cafés van Hotel Mas en Hotel Rembrandt. Familie Schiller besloot op de plaats van Du Parc en de inmiddels aangekochte vijf naastgelegen percelen een nieuw hotel-café te laten bouwen: het huidige Schiller.

De architecten Lippits en Scholte ontwierpen een gebouw met een symmetrische voorgevel, benadrukt door twee niet identieke torentjes op de uiteinden van het dak. Hiervan is tegenwoordig alleen de zeskantige basis van het linker torentje overgebleven. De detaillering van het gebouw vertoont een mengvorm van Jugendstil en traditionalisme. In de gevel vallen behalve het gecombineerd gebruik van natuur- en baksteen, vooral het beeldhouwwerk en de sierlijke smeedijzeren elementen op.

Bij de renovatie is veel energie gestopt in het bewaren en terugbrengen van het oorspronkelijke interieur. Ook in Brasserie Schiller – het hart van het hotel – zijn veel originele Jugenstil en Art Deco details te zien. In het café-restaurant zijn in de bovenlichten van de ramen glas-in-lood-voorstellingen te zien. De schilderijen van de voormalig eigenaar Frits Schiller dragen bij aan de unieke sfeer van het hotel. In de vroege jaren was het Schiller Hotel een belangrijke ontmoetingsplek voor artiesten en kunstenaars. Ze traden op in het Rembrandttheater en kwamen vervolgens naar het Schiller om te kijken én om gezien te worden. Tot dit artistieke publiek behoorden onder anderen de kunstschilders Jan Sluyters en George Hendrik Breitner, de toneelschrijver Herman Heijermans, de cabaretiers Nap en Fientje de la Mar en Louis Davids. (ARCAM/BU/FG)