Westerdokseiland


 
Westerdokseiland
Amsterdam
1834 >
Commercieel, Cultuur, Kantoren, Leisure, Wonen

Voormalig werkeiland

Het Westerdokseiland is in 1834 aangelegd vanuit praktisch oogpunt. Van oorsprong was dit een dijk, die moest voorkomen dat het IJ bij een verkeerde windrichting zou dichtslibben. In de loop van de negentiende eeuw veranderde de dijk steeds meer in industrieel gebied: kades, pakhuizen, vemen en grote steigers werden aangelegd zodat alle voorzieningen aanwezig waren om grote maatschappijen te laten aanmeren. In de loop der tijd werd de dijk steeds ‘dikker’: land werd aan beide kanten toegevoegd om huizen en andere gebouwtjes voor arbeiders een plek te bieden.

In 1916 werd de dijk aan beide kanten verder uitgebreid door de Nederlandse Spoorwegen, om de spoorwegcapaciteit te vergroten. In korte tijd was het een echt eiland geworden, waar voornamelijk gewerkt, maar ook gewoond werd door werknemers van de haven of de spoorwegen. Toen in de jaren zestig de havenactiviteiten naar het Westelijk Havengebied vertrokken werd het Westerdokseiland een stuk rustiger. Sporen van het industrieverleden werden grotendeels gesloopt en stadsnomaden, kunstenaars, oude schippers en krakers gebruikten de nog overeind staande gebouwtjes om in te wonen en werken. Bovendien meerden vele woonboten aan, waardoor het eiland een diverse gemeenschap kende.

Dat niet alleen gebouwen worden hergebruikt wordt aangetoond door het Westerdokseiland, dat als gebied een nieuwe bestemming heeft gekregen. De oude industriƫle bebouwing is volledig verdwenen en vervangen door nieuwbouw. Dergelijke beslissingen zorgen soms echter voor weerstand en discussie. (ARCAM/CL)

Dit project is opgenomen in de fietsroute ‘Hergebruik’. De wandelroute is te vinden in de gratis architectuur app UAR.